Dokunduğumda anladım hudutları yoktu bu duyguların
alev alev yanan toprağa yağan yağmur gibi
buram buram tütüyor aşk
buğusuyla sarıyor beni sevdan
kesiliyor nefesim gelişinle
ve çekilmez oluyor bu şehir sen bir gün bile olsa gidince,

seni alabildiğine gamsız yaşamak isterdim
olmasaydı kitabımda her aşkın sonu aynı,
olmasaydı kalbimde aşkımın şiddetinden o korku,
hep aynı yerden yaralamasalardı bu yüreği
suç sayılmasaydı canımı canının yanına uzatmak
en hesapsız sevda çiçeklerimi hasrete kurban etmemiş olsaydım
bağrı milyonlarca ışıklı semada aşk ateşinden yıllar önce asılmasaydı gönlüm
ayrılığa bağlanmasaydı her seferinde kuşağım,
yaşardım seninle her şeyi

bir deli dere gibi akıp gideceğini bilmeseydim
göçmen kuşların ardına takılıp gideceğini,
imkansızlığımızı, ayrılığın kaçınılmazlığını bilmeseydim
denerdim şansımızı imkansızım